Nieuws

  • Toespraak Vincent Bijlo

    PAX ambassadeur Vincent Bijlo is tijdens de Vredesweek ook op pad geweest. Tijdens een aantal bijeenkomsten heeft hij een prachtige toespraak laten horen. Deze kan je hier lezen. 


    Toespraak Vincent Bijlo – Vredesweek 2019

    Op 28 augustus 1913 werd in Den Haag het Vredespaleis geopend. Het was een tempel van vrede, een oase van mediation en internationale arbitrage. Het zag er mooi uit. Alle landen die het Vredespaleis een warm hart toedroegen, ze waren allemaal lid van het Permanente Hof van Arbitrage, geloofden in vrede. Het was een mijlpaal in de wereldgeschiedenis, die opening op 28 augustus.

    11 maanden later, op 28 juli 1914, begon de Eerste Wereldoorlog. Vanaf die dag gingen al die landen die zo in vrede geloofden elkaar nietsontziend, op een schaal die in de geschiedenis van de mensheid nog nooit was vertoond, te lijf. Het licht ging uit in Den Haag.

    Na de oorlog, toen de Volkenbond werd opgericht, zonder Amerika overigens, ging het licht weer aan. Het bleef 21 jaar branden.

    Toen brak er een oorlog uit die zo mogelijk nog nietsontziender was. Nadat 6 jaar later de Nazi’s waren verslagen werden de Verenigde Naties opgericht en eindelijk drong tot Europa het besef door dat de enige manier waarop het anders kon vereniging was. De EGKS werd opgericht, toen kwam de EEG, daarna de EU. Daar voegden zich landen bij waar je vroeger niet heen kon. Toen begonnen in het Verenigd Koninkrijk een paar UKIPpen zonder kop te kakelen. Wij dachten: Ach, dat waait wel weer over, die krijgen hun verstand wel weer terug. Maar nee! Ze zijn het volkomen kwijt. Want zijn zij het niet, de Britten, die de Romeinen hebben verjaagd, Napoleon hebben verslagen, de Duitse keizer op de knieën hebben gekregen, Hitler een kopje kleiner hebben gemaakt? En dan zouden ze het niet zelf, zonder Europa af kunnen? Alleen, hoe moest dat precies? En waarom was het ook weer? Nou, daarom. Maar hoe ontvlecht je veertig jaar Europees vlechtwerk? You cannot unscramble scrambled eggs, zegt een Brits spreekwoord, ze waren het vergeten.

    En kijk ze nou eens, ze vechten elkaar de tent uit omdat ze niet weten hoe ze onze tent uit moeten.

    Nu, in 2019, 101 jaar nadat de frisse vrolijke gruwelijke oorlog eindigde, betalen Duitsland, Frankrijk, België en Nederland elkaar allemaal met gelijke munt. Voetbal is oorlog geworden. We hebben laatst nog de Mannschaft met 4-2 verslagen.

    De oorlog is hier voorbij. Althans, dat hopen we. Er zijn mensen die denken dat het weer gaat gebeuren, steeds meer mensen. Ze denken dat Europa uit elkaar gescheurd wordt door Poetin, Erdogan en Trump,

    steeds meer mensen willen zich terugtrekken achter de oude landsgrensjes, alsof dat een oorlog kan voorkomen. Je voorkomt alleen een oorlog als er heel veel mensen zijn die geen oorlog willen, als je je niet uit elkaar laat spelen.

    In de Domkerk in Utrecht hangt een schilderij, Madonna del Mare Nostrum, Onze Lieve Vrouw van de Middellandse Zee. Je ziet een vrouw met kind. Ze zijn gewikkeld in een deken van isolerende folie. Ze staan voor de zee boven hun een wolkenlucht.

    De vrouw kijkt ons niet aan, ze kijkt langs ons heen naar wat achter ons is, haar toekomst, de toekomst van haar kind, onze toekomst. Haar blik heeft geen verwachting, geen hoop, geen angst, geen dankbaarheid.

    Het kind kijkt ons niet smekend aan, nee, afwachtend. Ze zijn er, zoals wij er zijn. Ze zijn er niet zomaar. Ze zijn het resultaat van oorlog en ontwrichting. Ze laten het aan ons om te beslissen wat wij doen. En wat doen wij? Wat doen onze leiders?

    Ze denken in quota en deals, ze tellen. Als zij en haar kind 1001 en 1002 zijn en er mogen er maar 1000 in, dan zijn ze geen mensen, maar nummers. Nummers die op een bureau liggen, nummers die behandeld kunnen worden, luchtig weggewuifd tussen koffie en lunch.

    Maar of ze nou 301 en 302 of 1001 en 1002 of 4837 en 4838 zijn, het maakt niet uit, ze zijn mensen en ze zijn hier. Ze zijn niet op vakantie, ze zijn hier niet voor hun lol. Ze hebben een toekomst, wij hebben een toekomst, hun toekomst is onze toekomst. Zie de mens als mens, zegt dit schilderij, zonder dat de mens smeekt of dankbaar is.

    De mens verdwaalt snel, hij wil opgenomen zijn, ingesloten zijn. Het gaat er niet om, zegt theatermaker Bright Richards, ooit gevlucht uit Liberia, waar je geboren bent of waar je vandaan komt. Het gaat er ook niet om waar je graag wilt zijn, maar daar waar je het goed gaat, daar is je thuis.

    Het gaat ons goed. Wij willen dat het zoveel mogelijk mensen goed gaat.

    We hoeven maar 1 ding te bedenken als wij de vrouw en het kind zien: Stel dat ik daar stond.

    Deze week is het Vredesweek. Die blijft natuurlijk niet beperkt tot een week. Het hele leven is 1 lange vredesweek. Hoe brengen wij vrede in praktijk? Dat doen wij door vrede te voeren.

    Ja, wij voeren vrede. Wij bestoken mensen met afhitsende vredespropaganda, met vredesretoriek. We plegen vredeshandelingen, we laten vredesbodems over de wereldzeeën varen. We laten vredesmaterieel aanrukken, we tuigen vredesmachinerie op, we schroeven de vredesbegroting op tot minstens 2% van het Bruto Nationaal Product. De v van NAVO staat voor vrede. Wij willen een wereld waarin we vredesinvaliden helpen. Een wereld waarin we onze doden, in de vrede gevallen, begraven op vredesbegraafplaatsen. We willen vredeshelden die niet bang zijn geen geweld te gebruiken tijdens hun vredesdaden. Vredesmedailles willen we, vredesonderscheidingen, vredesdreiging laten escaleren in vrede in zoveel mogelijk vredesgebieden.

    Wij verklaren, aan iedereen die het horen en niet horen wil, de vrede. Deze vrede is onontkoombaar, wij hadden niet anders gewild.

    We storten ons niet onverhoeds in deze vrede, we weten waar we aan beginnen. Er zal verzet zijn, er zullen mensen zijn die volharden in het opzetten van groepen tegen elkaar.

    Iemand wil bijvoorbeeld een wet waarin verankerd is dat bepaalde kledingsuitingen van godsdienst verboden worden. Wat is ons antwoord op zo'n man? Is dat: O, heb je hem weer. Nee, zo onverschillig moeten we niet zijn. Ons antwoord is: Met dat soort wetgeving hebben ze in Duitsland hele slechte ervaringen.

    Ons antwoord is: Zie de geschiedenis en weet dat je er zelf midden in staat. De Lessen liggen voor het oprapen maar de mens weigert ze te leren. Financiële lessen, oorlogslessen, milieulessen, de mens leeft in constante staat van onmin met zijn omgeving, eigenbelang en cijfers winnen altijd, vandaar deze vredesverklaring.

    Deze vrede houdt veel meer in dan geen oorlog, deze vrede is liefde. liefde voor elkaar, voor onze omgeving en voor de aarde, waarvan we er maar 1 hebben. Deze vrede vraagt om duidelijke antwoorden op de ophitsers. Geen gemodder, geen gesukkel, zo is de wereld al 2 keer een wereldoorlog in geslaapwandeld. Als we vrede willen moeten we grenzen stellen, we moeten scherp blijven en haat niet goedpraten onder het motto van vrijheid van meningsuiting. We moeten niet bezwijken onder de wals van intolerantie die over de wereld rolt. We moeten altijd laten zien wie we zijn en waar we voor staan. Ruimte scheppen, inclusief denken, daar gaat het om. Als je iedereen insluit voelt niemand zich buitengesloten.

    Maar laat insluiten niet gevangen zitten zijn, geen doenormaalofgaweg, geen eenheidsworst. Diversiteit, dat is wat we nodig hebben. Dat is vrede. Zien en gezien worden, daar gaat het om. Licht lucht en ruimte.

    In 1914 dachten veel mensen dat de oorlog een eind zou maken aan alle oorlogen, we weten nu dat dat heel naïef is. We weten nu dat oorlog angst is, vermomd als moed.


    Lees verder >

    22-10-2019
  • Dit was de Vredesweek 2019!

    De Vredesweek is voorbij! Het was een prachtige week vol met honderden activiteiten in het hele land, van Groningen tot Zeeland, en van Limburg tot de Wadden Eilanden. Bekijk deze video voor een indruk van de Vredesweek 2019.

    Tot ziens in 2020!

    Lees verder >

    01-10-2019
  • /

    Gebruik #paxvoorvrede tijdens de Vredesweek!

    Het is bijna Vredesweek! Nog nooit heeft de activiteitenkalender zo vol gestaan en nog nooit zijn er zoveel collega's uitgenodigd om het land in te gaan en te vertellen over hun aan geinteresseerden. Iedereen die heeft bijgedragen aan de Vredesweek mag trots zijn op zichzelf.

    Lees verder >

    20-09-2019
  • /

    Sprekersbank tijdens de Vredesweek

    Tijdens de Vredesweek is de Sprekersbank volop actief door het land. Benieuwd om te horen wat ervaren PAX medewerkers te zeggen hebben over hun werk en expertise? Bekijk hier het overzicht van openbare lezingen die dit jaar worden gehouden.

    Lees verder >

    18-09-2019
  • /

    "Mister PAX stapt uit de Karavaan", Jan's interview in de Trouw

    Het is bijna zover, na 40 jaar vredeswerk met PAX stopt Jan definitief. Ter ere van deze gelegenheid publiceerde Trouw interview met Jan waarin hij terugblikt op zijn werkzame jaren én wat hem heeft gedreven om zich al die jaren in te zetten voor vrede.

    Lees verder >

    12-09-2019
  • /

    Wat doe jij deze Vredesweek?

    De Vredesweek komt steeds dichterbij en met de tijd loopt ook onze agenda steeds voller met Vredesactiviteiten door het hele land! Omdat er nu al veel moois te melden is, delen we hierbij alvast een paar leuke en bijzondere updates. Wat ga jij doen?

    Lees verder >

    21-08-2019